„Niech żyją ptaki i niech ożywa ludzka wrażliwość!”

Zenon Kruczyński
jarzbek_mateusz-matysiak-2

Jarząbek, fot. Mateusz Matysiak

Wszystkie ptaki są piękne, ale Jarząbek jest piękny specjalnie. Bo specjalne, piękne i rzadkie są miejsca, które w Polsce zamieszkuje.

Są to Puszcze w północno-wschodniej Polsce, Mazury, Góry Świętokrzyskie, Sudety i Karpaty.

Jeśli wyobrazicie sobie, pachnące wilgocią, gęste i rozbudowane leśne podszycie, bogate w runo, pełne powalonych i rozkładających się drzew, dających nie tylko pokarm (owady i ich larwy), ale także liczne kryjówki – to właśnie będzie ulubione mieszkanie Jarząbka.
Na nieszczęście dla Jarząbka – on lubi taki las, jakiego nie lubił w ostatnich czasach człowiek. Bo przez dziesięciolecia, dla nas – ludzi – wzorcowym lasem był las uporządkowany, osuszony, uprawiany i zagospodarowany.

Jakby tego było jeszcze mało, co roku 1 września rozpoczyna się wg polskich przepisów sezon polowań na Jarząbki, trwający do końca listopada.

Ale Jarząbki trwają i miejmy nadzieję, że trwać będą.

Prowadzą skryty tryb życia, są monogamistami. Ona poznaje onego na jesieni – wtedy stworzą parę, choć zimę spędzą osobno. Wiosną odbędą toki – samce nastroszą pióra, rozłożą ogony i skrzydła. Ostro zagwiżdżą. To będzie jeden z tych rzadkich momentów, kiedy te skryte kuraki zaznaczą swoją obecność. Trudno je będzie dostrzec w pozostałych porach roku – ich skomplikowany układ ubarwienia nawiązuje do gry świateł i cieni w leśnym runie.

Utrata siedlisk i ich zagospodarowywanie przez człowieka to jedno z największych zagrożeń dla Jarząbków. Dobrą myślą i energią – bądźcie z nami Jarząbkami!