„Niech żyją ptaki i niech ożywa ludzka wrażliwość!”

Zenon Kruczyński
glowienka-fot-mateusz-matysiak

Głowienka, fot. Mateusz Matysiak

Głowienka jest kaczką nurkującą, czyli tzw. grążycą.
Pływając, głęboko zanurza się w wodzie nawet do 2,5 metrów. Na dnie zbiorników wodnych wyszukuje jedzenie – zarówno wodne rośliny, jak i drobne wodne zwierzęta – ślimaki, małże, a także larwy owadów.

Najczęściej pozostaje u nas na zimę, np. na Zalewie Szczecińskim i dużych otwartych jeziorach.
Jak w przypadku większości ptaków wodnych, jej największym zagrożeniem jest działalność człowieka. Utrata jej siedlisk następuje w wyniku prowadzonej przez nas intensywnej gospodarki, np. na stawach hodowlanych. Młode Głowienki są tzw. zagniazdownikami, czyli pisklętami, które od razu po wykluciu się z jajka zdolne sa do samodzielnego życia.

Potrafią pływać, jeść i utrzymywać stałą temperaturę ciała, choć obecność matki jest potrzebna, aby wskazywać pożywienie. Młode stają się samodzielne po około 50 dniach. Głowienka składa jaja pomiędzy kwietniem a lipcem, a wysiaduje je ok. miesiąca, tak więc o tej porze roku, mogą trwać jeszcze lęgi, a małe Głowienki są jeszcze często wodzone przez matkę. Niektóre uzyskają samodzielność dopiero we wrześniu.